เป็นการยากเหลือเกิน ที่เราจะบอกว่า ความจริงทุกเรื่องนั้น ต้องตรงกับความเชื่อของเราหรือไม่ สิ่งนี้ดูเหมือนเป็นสิ่งที่ทำให้ผมนั่งคิดกับตัวเองอยู่เสมอ ๆ ว่า
ตกลงแล้ว เราจำเป็นต้องเปลี่ยนความเชื่อของเรา ให้ตรงกับข้อเท็จจริง ที่เราเพิ่งได้มีโอกาศรับรู้หรือไม่ จนสุดท้ายผมจึงได้ตระหนักหลังจาก ได้มีโอกาศได้ใช้เวลาที่รู้สึกเหมือนกับตัวเองได้ถูกบังคับให้ไปพักผ่อน เป็นเวลา 3 วัน เพื่อให้เข้าถึงความสงบนิ่งและเรียนรู้ในคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ในอีกแง่มุมหนึ่งซึ่งผมเองตั้งอคติไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่า นั่นน่าจะเป็นคำสอนที่ขัดต่อความเชื่อที่มีมาตั้งแต่ดั้งเดิมของผม การได้หยุดนิ่งสักพัก ทำให้ผมสามารถแยกแยะประเด็น ความทับซ้อนดังกล่าวได้พอสมควร และรู้สึกเหมือนตัวเองน่าจะมีเหตุผลมากขึ้น เพราะจริง ๆ แล้ว ประเด็นที่ผมเองเคยขบคิด จะเป็นจะตายนั้น จริง ๆ แล้ว มันเป็นเพียงสิ่งลวงเท่านั้น เพราะหากเราตั้งสติให้ดี ใช้สมองมากกว่าอารมณ์ในการแยกแยะ เราจะสามารถยอมรับในข้อเท็จจริง ได้มากขึ้น แม้อาจว่าสิ่งนั้น จะกระทบต่อความเชื่อที่เรายึดถือมาแต่ไหนแต่ไร ว่ามันคือสิ่งที่ถูกต้อง และมันจะต้องถูกต้องเสมอไป สุดท้ายความเชื่อหาใช่ข้อเท็จจริงไม่ มันคือตัวเราเองต่างหาก สิ่งนี้ทำให้ผมรู้ได้ว่าสิ่งที่เราไม่เคยรับเพราะคิดว่ามันไม่ถูกต้องนั้น แท้จริงแล้วเราเองต่างหากที่ไม่รับมัน เพราะเราเองต้องการปกป้องตัวเองจากทั้งความผิดพลาดและความผิดหวัง เป็นเพราะตัวเราเองนั้นอ่อนแอ่เกินไปที่จะยอมรับความจริงต่างหาก เพราะฉะนั้นนับจากนี้ไป ผมจึงได้ปฎิยาณกับตัวเองเอาไว้ว่า ผมจะมีสติแยกแยะสิ่งต่าง ๆ ทั้งดีและชั่ว ที่ผ่านมาเข้ามาในชีวิต ด้วยการใช้สมองและรู้จักยอมรับ มากกว่าอารมณ์